محمد دريايى

290

دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )

اگر ضماد باقلا را با شنبليله و عسل مخلوط نماييد براى از بين بردن و نرم كردن دمل و ورم بناگوش و زير چشم مفيد است و ضماد آن با گل ختمى نيز براى رفع ورم بيضه و ورم‌هاى گرم مفيد مىباشد . براى رفع سرفه و خشونت سينه نيز مىتوان خمير باقلا را به همراه بادام و كمى عسل مصرف نمود و دم كرده‌ى 40 گرم گل باقلا در يك ليتر آب جوش براى دفع سنگ كليه و رفع قولنج‌هاى كليوى مفيد است . خوردن باقلا در فصل بهار مضر است و خوردن نيمه پخته‌ى آن به خصوص در مورد كودكان موجب هلاكت آنها مىشود و امراضى چون تب و اسهال ، هذيان ، كم‌خونى ، يرقان ، اختلالات روحى و ناراحتىهاى قلبى در آنها ايجاد مىكند و چون باقلا ، ممكن است عوارضى ايجاد كند كه شبيه نوعى مسموميت به نام فابيسم يا فاويسم است لذا بايد خوب آن را پخت ضمنا مصرف زياد آن ايجاد نفخ مىكند كه براى رحم و مثانه مضر است . تركيبات شيميايى در صد گرم دانه‌ى باقلاى سبز و خام مواد زير موجود است : ضمنا باقلا داراى ماده‌اى به نام فيتين « 1 » مىباشد كه بسيار مغذى و تقويت‌كننده‌ى بدن است اين ماده كلسيم بدن را تأمين مىكند . باقلا غذاى خوبى براى دوران نقاهت است .

--> ( 1 ) . Phytine